Języki słowiańskie

Językami słowiańskimi posługuje się jednak z najliczniejszych grup zamieszkujących Europę. Nie wiadomo dokładnie, jak wykształcił się język pierwszych Słowian, trudno byłoby go jednak niedocenić. Przez wieki kraje posługujące się nim uważane były za gorsze – na kontynencie za języki cywilizacji uważane były germańskie i romańskie oparte w większym lub mniejszym stopniu na łacinie. Związane to było z faktem, że narody słowiańskie były nieobecne na mapie politycznej poza Rosją, której przynależność do tej kategorii można uznać za dyskusyjną. Wraz z XIX wiekiem, kiedy to miały miejsce wiosna ludów i ruchy związane z odrodzeniami narodowymi, można zauważyć budzenie się Słowian z długiego letargu. Filozof Herzen określił języki słowiańskie jako te, które w przyszłości wyprą dominujące germańskie i romańskie. Języki słowiańskie wywodzą się z grupy indoeuropejskiej. Oznacza to, że przybyły wraz z nosicielami z Azji i posiadają wspólnych przodków nie tylko z językami europejskimi, ale nawet z sanskrytem. Obecnie wyróżnia się trzy grupy – wschodnio-, zachodnio- i południowosłowiańską. Dawniej mieszkańcy poszczególnych krain mogli się porozumieć ze sobą bez posiadania wiedzy o drugim języku (nazywanym często po prostu narzeczem), obecnie z powodu ciągłego różnicowania się jest to prawie niemożliwe. Bywa, że nie rozumieją się nawzajem Serb i Chorwat, Czech i Słowak. Obecnie językami słowiańskimi mówi ponad trzysta milionów ludzi. Poza językami będącymi w użyciu w grupie znajdują się też wymarłe (połabski) oraz wytworzone w sposób sztuczny (slovio, glagolica).